Τανζανία#5 – Μα είναι ωραία στον παράδεισο

Αργά το απόγευμα της ίδιας μέρας κατέβηκα από το δωμάτιο μας, αποσυντονισμένη τελείως. Είχα αποκοιμηθεί με το που φτάσαμε και το σκοτάδι έξω όταν ξύπνησα έκανε αδύνατο να καταλάβω τι ώρα είναι. Εντόπισα τον σύντροφο στο μπαρ να μιλάει ακόμα με τον Γιάκομπ για δουλειές. Υπήρχε και άλλος κόσμος στο μπαρ, νέοι άνθρωποι, και ήταν…