Νεπάλ: Ο Σεισμός

“Το Νεπάλ. Καταστροφή. Χάθηκαν όλα, με ακούς, όλα…” Η φωνή του συντρόφου ακούγονταν συντετριμμένη στο τηλέφωνο. Δεν καταλάβαινα τι μου έλεγε. Το μόνο που σκέφτηκα στο άκουσμα του Νεπάλ είναι που δεν είχα ακόμα αξιωθεί να βγάλω τα πράγματα από τα μπάκπακ με αποτέλεσμα να έχουμε ξεμείνει οικογενειακώς από καθαρά εσώρουχα. “Ποιο Νεπάλ. Τι έγινε;…

Νεπάλ: Ένα ταξί να φύγω

Για την επιστροφή στο αεροδρόμιο δεν χρειάστηκε ένα αλλά τρία ταξί για να μας μεταφέρουν. Διαδοχικά. Το πρώτο ταξί κατέφθασε δεν διέθετε σχάρα και μετέφερε εμένα και την φίλη με τα μπαγκάζια μας αγκαλιά στην άλλη πλευρά της πλατείας όπου συναντήσαμε τους υπόλοιπους. Εδώ σημειώστε ότι όταν μένετε στο ιστορικό κέντρο του Νεπάλ πρέπει να πληρώσετε διόδια για…

Νεπάλ – Μπακαπούρ: Διαπιστώσεις, λαθρεπιβάτες και η μεγάλη σφαγή

Την άφιξη στην πόλη της Μπακαπούρ ακολούθησαν κάποιες σημαντικές διαπιστώσεις. Η πρώτη διαπίστωση αφορούσε τις διαφορές του οικονομικού λεωφορείου με το ακριβό. Βλέπετε η μετεμψύχωση του Σκρούτζ εκμεταλλεύτηκε δεόντως την σύμπνοια και τη χαλαρή διάθεση της παρέας επιβάλλοντας ύπουλα τα δικά της ταξιδιωτικά στάνταρ. Το οικονομικό λεωφορείο που μετέβησαν, ήτο ένα διαλυμένο χρέπι, με ατμοσφαιρικά…

Νεπάλ: Βαρκάδες, καβούρια και τα λόγια του Δαλάι Λάμα 

Οι υπόλοιπες μέρες στη Ποκάρα κύλησαν ανέμελα. Χορτασμένοι αμφότεροι από τις περιπέτειες απολαμβάναμε την εξωτική ομορφιά της λίμνης χωρίς τύψεις και ενοχές. Βέβαια να σημειωθεί ότι οποιαδήποτε νύξη για περπάτημα σε απόσταση άνω των 500 μέτρων, απορρίπτονταν με συνοπτικές διαδικασίες. Είχαμε γίνει γνωστοί το ζεύγος ως τα καβούρια της Ποκάρα. Όχι για την τσιγκούνικη φύση…

Νεπάλ: Καλωσόρισες 2072!

Ολόκληρη η Ποκάρα βρισκόταν σε αναβρασμό. Οι προετοιμασίες για την υποδοχή τους νέου Νεπαλέζικου έτους έτρεχαν με πυρετώδης ρυθμούς σε όλο το μήκος της πόλης. Ένας χώρος φεστιβάλ είχε στηθεί παράκτια της λίμνης με τεράστια συναυλιακή εξέδρα, παιχνίδια λούνα παρκ και πάγκους με εμπορεύματα και φαγητά. Μεγάλα πανό που διαφήμιζαν πρωτοχρονιάτικα πάρτι και ρεβεγιόν στα μπαρ…

Νεπάλ: Οι μικροί οδηγοί

Τα δύο αγόρια είχαν σταθεί στην άκρη του δρόμου όταν πέρασαν από δίπλα τους οι ξένοι. Τους έκανε εντύπωση όχι τόσο ότι ήταν ξένοι αλλά το πόσο πολύ λάσπη είχαν πάνω τους. Λες και είχανε βουτήξει σε όλους τους νερόλακκους που είχαν σχηματιστεί κατά μήκος του χωματόδρομου που αραιά και που έφερνε το λεωφορείο στο…

Νεπάλ: Η μεγάλη κάθοδος

Το επόμενο πρωινό μόλις άρχισε να γλυκοχαράζει σηκωθήκαμε, όπως και οι υπόλοιποι ταξιδιώτες. Δυστυχώς το τοπίο δεν είχε αλλάξει από το προηγούμενο βράδυ και οι κορυφές των Ιμαλάϊων παρέμεναν πεισματάρικα κρυμμένες πίσω από την πυκνή συννεφιά. Κάτω και γύρω μας πυκνά σύννεφα έκρυβαν τον ορίζοντα και η βροχή συνέχιζε να πέφτει με αμείωτη ένταση. Στη…

Νεπάλ: Στην κορυφή του κόσμου

“Πού βρισκόμαστε;” έτεινα τον μουσκεμένο χάρτη στον μυστήριο Νεπαλέζο, φύλακα του καταφυγίου στην κορυφή του βουνού. Είχαμε βραχεί μέχρι τα βρακιά μας κυριολεκτικά μέχρι να φτάσουμε στο κτίριο καθώς η βροχή δεν έλεγε να κοπάσει. Ο Νεπαλέζος σήκωσε τον χάρτη μας και τον κοίταξε για μερικά δευτερόλεπτα. “You are outside your map.” μας είπε επιστρέφοντας…

Νεπάλ: Το βουνό της προσευχής

Άνω Γλυφάδα 1η Ιουνίου 2016 ώρα 01:15 πμ … μα μου είχες βγάλει τα πόδια… έτρεχες… πως έτρεχες έτσι στην ανηφόρα … θυμάσαι; Βρίσκονται καθισμένοι στο μπαλκόνι αγκαλιά, με θέα το φεγγάρι και τη νυχτερινή κίνηση των αεροπλάνων που χάνονται και ξεπροβάλλουν πίσω από το βουνό του Υμηττού … Αφού είχα φοβηθεί πολύ. Βασικά είχα…

Νεπάλ: Στον δρόμο για την Kenda

 Καμαρώστε τούς … Τα αστέρια της ορειβασίας, τους Μαγγελάνους των  μονοπατιών, από τους πρόποδες της γης, νάτοι, νάτοι οι κατακτητές της κορυφής. Ούτε η σημαία του συντρόφου δεν στάθηκε ψηλά εκείνο το πρωινό. Σαν ζόμπι από ταινία του 80 (εκείνα που δεν τρέχουν) σύρθηκαν σκυφτοί έξω από τον φιλικό ξενώνα στο απόκοσμο ξημέρωμα της λίμνης.…