Νεπάλ: Ο Σεισμός

“Το Νεπάλ. Καταστροφή. Χάθηκαν όλα, με ακούς, όλα…” Η φωνή του συντρόφου ακούγονταν συντετριμμένη στο τηλέφωνο. Δεν καταλάβαινα τι μου έλεγε. Το μόνο που σκέφτηκα στο άκουσμα του Νεπάλ είναι που δεν είχα ακόμα αξιωθεί να βγάλω τα πράγματα από τα μπάκπακ με αποτέλεσμα να έχουμε ξεμείνει οικογενειακώς από καθαρά εσώρουχα. “Ποιο Νεπάλ. Τι έγινε;…

Νεπάλ: Ένα ταξί να φύγω

Για την επιστροφή στο αεροδρόμιο δεν χρειάστηκε ένα αλλά τρία ταξί για να μας μεταφέρουν. Διαδοχικά. Το πρώτο ταξί κατέφθασε δεν διέθετε σχάρα και μετέφερε εμένα και την φίλη με τα μπαγκάζια μας αγκαλιά στην άλλη πλευρά της πλατείας όπου συναντήσαμε τους υπόλοιπους. Εδώ σημειώστε ότι όταν μένετε στο ιστορικό κέντρο του Νεπάλ πρέπει να πληρώσετε διόδια για…

Νεπάλ – Μπακαπούρ: Διαπιστώσεις, λαθρεπιβάτες και η μεγάλη σφαγή

Την άφιξη στην πόλη της Μπακαπούρ ακολούθησαν κάποιες σημαντικές διαπιστώσεις. Η πρώτη διαπίστωση αφορούσε τις διαφορές του οικονομικού λεωφορείου με το ακριβό. Βλέπετε η μετεμψύχωση του Σκρούτζ εκμεταλλεύτηκε δεόντως την σύμπνοια και τη χαλαρή διάθεση της παρέας επιβάλλοντας ύπουλα τα δικά της ταξιδιωτικά στάνταρ. Το οικονομικό λεωφορείο που μετέβησαν, ήτο ένα διαλυμένο χρέπι, με ατμοσφαιρικά…

Νεπάλ: Βαρκάδες, καβούρια και τα λόγια του Δαλάι Λάμα 

Οι υπόλοιπες μέρες στη Ποκάρα κύλησαν ανέμελα. Χορτασμένοι αμφότεροι από τις περιπέτειες απολαμβάναμε την εξωτική ομορφιά της λίμνης χωρίς τύψεις και ενοχές. Βέβαια να σημειωθεί ότι οποιαδήποτε νύξη για περπάτημα σε απόσταση άνω των 500 μέτρων, απορρίπτονταν με συνοπτικές διαδικασίες. Είχαμε γίνει γνωστοί το ζεύγος ως τα καβούρια της Ποκάρα. Όχι για την τσιγκούνικη φύση…

Νεπάλ: Καλωσόρισες 2072!

Ολόκληρη η Ποκάρα βρισκόταν σε αναβρασμό. Οι προετοιμασίες για την υποδοχή τους νέου Νεπαλέζικου έτους έτρεχαν με πυρετώδης ρυθμούς σε όλο το μήκος της πόλης. Ένας χώρος φεστιβάλ είχε στηθεί παράκτια της λίμνης με τεράστια συναυλιακή εξέδρα, παιχνίδια λούνα παρκ και πάγκους με εμπορεύματα και φαγητά. Μεγάλα πανό που διαφήμιζαν πρωτοχρονιάτικα πάρτι και ρεβεγιόν στα μπαρ…