Νεπάλ: Πάμε για Ντού στο Κατμαντού

Είχανε λέει και τα ταξί απεργία και εκείνη τη μέρα. Λόγω της πανεργατικής είχαμε ξεποδαριαστεί, περπατήσαμε από τη Thamel μέχρι τον ναό των πιθήκων και ξανά πίσω. Υπέροχα ήταν. Κλειστά μαγαζιά, λιγοστή κίνηση, ακόμα λιγότεροι τουρίστες, εικόνες Κυριακής και ρέκλας, έκτακτα. Κάπου στη πόλη έπαιξαν μάλιστα επεισόδια ανάμεσα από την αστυνομία και τους διαδηλωτές της πανεργατικής πορείας, αλλά δυστυχώς δεν τα πετύχαμε. Άδικα έψαχνε η μάνα μου να μας εντοπίσει πάνω οδοφράγματα να φωνάζουμε “No Justice No peace” στο δελτίο του BBC. Διαγωγή αρίστη! Εμείς αρκεστήκαμε μόνο στο να αποφεύγουμε τα ταξί που μας πλεύριζαν, καλώντας τους απεργοσπάστες. Το ίδιο βράδυ βγήκαμε για nightlife στη Thamel. Μετά τις 12 είχαμε ξεμείνει με καμιά δεκαριά άλλους τρελαμένους τουρίστες να ψάχνουμε για μαγαζί ανοιχτό (δεν υπήρχε), ενώ ο στρατός και η αστυνομία καραδοκούσαν στις γωνίες, οπλισμένοι σαν αστακός, κοιτάζοντας μας με περιφρόνηση. Εννοείται ότι δεν γνωρίζαμε ότι υφίσταται υποχρεωτικό κλείσιμο των καταστημάτων και απαγόρευση κυκλοφορίας για τους ντόπιους μετά τις 12 το βράδυ. Είναι προφανώς θέμα ταμπού για το Νεπάλ. Θα σας έλεγα ότι τραγουδήσαμε το «Παπαθεμελή, Παπαθεμελή, απόψε το κορμί μου ένας ναύτης αμελεί» αλλά είμαστε πολύ μικροί για να θυμόμαστε τέτοιες λεπτομέρειες …

This is how a central street of #Kathmandu looks like during a massive strike! For those familiar with the traffic of Nepal's Capital this is a heavenly moment!

This is how a central street of #Kathmandu looks like during a massive strike! For those familiar with the traffic of Nepal’s Capital this is a heavenly moment!

Siesta time in #Kathmandu #Nepal. Can you spot the driver?

Nepal part1035

Nepal part 2003

Seated Buddha at #Monkey_Temple (Swoyambhunath) in #Kathmandu

Την δεύτερη μέρα της απεργίας λοιπόν είχαμε κανονίσει να μας μεταφέρει το ίδιο το κατακαημένο maruti (βλ. Νεπάλ #1) στα διάφορα αξιοθέατα που θέλαμε να δούμε (βάλε άλλα 20 δολάρια). Κάτι οι πίτσες και οι μπύρες στο On The Road τη προηγούμενη μέρα – τη πιτσαρία λέω που πήγανε και φάγανε τα καρντάσια του World Party – κάτι τα 20 δόλαρα αριστερά δεξιά, το μπάτζετ μας αιμορραγούσε.
Στον ναό της Πασουπατινάθ λοιπόν κάναμε τη πρώτη μας επανάσταση. Και αν θέλετε το πιστεύετε. Μπουκάραμε σε μια κηδεία!

Συνεχίζεται…

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s